Մի անգամ, երբ ես սովորում էի ուրիշ դպրոցում, այնտեղ շատ ջհայն ուսուցիչներ։ Իմ աչքը հաճախ ցավում։ էր Մի օր ես մոռացել էի իմ գրչատուփ է և ես վախեցա, որ ինձ շատ կբարկանան։ Ես ասացի, որ աչքս է ցավում, բայց իրականում իմ աչք է չէր ցավում։ Հետո մայրիկս եկավ, ինձ տարավ տուն։ Վերջերս ես պատմեցի նրան այս մասին, բայց նա ինձ չբարկացավ, նույնիսկ ծիծաղեց։ (Այդ ժամանակ ես առաջին դասարանում էի)
Բոլոր հրաշալի սխալները
Վիլյամ Սարոյան
(հատված)
Յուլիսիս Մաքոլին և աշխարհում նրա լավագույն ընկերը՝ Լայոնել Քեբոտը՝ Մեծն Լայոնելը, մտան Մաքոլիների խոհանոցը։ Բոլորովին չպետք է կասկածել այս բարեկամության վրա, թեև Լայոնելը ամբողջ վեց տարով Յուլիսիսից մեծ է։ Նրանք միասին էին ման գալիս և միշտ իրար հետ էին լինում, ինչպես անում են լավագույն բարեկամները՝ այսինքն հանգիստ ու անհոգ, առանց նույնիսկ իրար հետ խոսելու կարիք զգալու։
– Միսիս Մաքոլի,- ասաց Լայոնելը,- ես եկա հարցնելու՝ կարո՞ղ է Յուլիսիսը ինձ հետ հանրային գրադարան գալ։ Քրոջս՝ Լիլիանի գիրքը պետք է փոխեմ։
– Շատ լավ, Լայոնել,- ասաց միսիս Մաքոլին,- բայց ինչո՞ւ դու մյուսների հետ չես, ինչո՞ւ Օգիի, Ալֆի, Շեկի և մյուս տղաների հետ չես խաղում։
– Նրանք,- սկսեց Լայոնելը և հանկարծ կանգ առավ շփոթված ու ամոթահար։ Մի րոպե հետո նա նորից սկսեց։ – Նրանք ինձ վռնդեցին,- ասաց նա,- նրանք ինձ չեն սիրում,
10
որովհետև ես հիմար եմ։ – Նա նորից լռեց և նայեց իր լավագույն ընկերոջ մորը։ – Ես հիմար չեմ, չէ՞, միսիս Մաքոլի։
– Ոչ, Լայոնել, դու հիմար չես,- ասաց միսիս Մաքոլին, – դու մեր թաղի ամենալավ տղան ես։ Բայց մի նեղացիր մյուս տղաներից, որովհետև նրանք նույնպես հրաշալի տղաներ են։
– Չեմ նեղանում, – ասաց Լայոնելը, – ես նրանց բոլորին էլ սիրում եմ։ Սակայն ամեն անգամ, երբ խաղի ընթացքում մի փոքր սխալ եմ անում, նրանք ինձ վռնդում են, նրանք ինձ նույնիսկ հայհոյում են, միսիս Մաքոլի։ Անգամ իմ ամենափոքր սխալի համար նրանք բարկանամ են վրաս։ «Բավական է, Լայոնել», ասում են նրանք։ Եվ հենց որ այդպես են ասում, ես հասկանում եմ, որ իմ հեռանալու ժամանակն է։ Երբեմն ես նույնիսկ հինգ րոպե չեմ դիմանում։ Երբեմն ես սխալ եմ թույլ տալիս խաղի հենց սկզբից։ Եվ նրանք անմիջապես ասում են. «Հերիք է, Լայոնել»։ Ես նույնիսկ չեմ հասկանում, թե ինչ սխալ եմ արել, ի՞նչ պետք է անեմ։ Ես ուզում եմ իմանալ իմ սխալը, բայց ոչ ոք ինձ չի բացատրում։ Ամեն շաբաթ նրանք ինձ վռնդում են։ Յուլիսիսը միակն է, որ չի լքում ինձ։ Իմ միակ խաղընկերը նա է։ Բայց մի օր նրանք պիտի զղջան։ Կգա ժամանակ, երբ նրանք ինձ մոտ կգան, որ օգնեմ իրենց, այո, միսիս Մաքոլի, ես անպայման պիտի օգնեմ նրանց, և այդ ժամանակ նրանք պիտի զղջան, որ միշտ վռնդել են ինձ։ Մի քիչ ջուր կտա՞ք։
– Խնդրեմ, Լայոնել,- ասաց միսիս Մաքոլին և տղային մի բաժակ ջուր տվեց, որը նա ագահորեն խմեց։ Խմելիս նա այնպիսի ձայն էր հանում, ինչպես բոլոր երեխաները, երբ նրանց համար ջուրը դեռևս աշխարհի ամենալավ խմիչքն է։
Լայոնելը դարձավ ընկերոջը։
– Դու ջուր չե՞ս ուզում, Յուլիսիս,- հարցրեց նա։
Յուլիսիսը գլխով արեց, և միսիս Մաքոլին մի բաժակ էլ նրան տվեց։ Երբ նա խմեց ջուրը, Լայոնելն ասաց.
– Այժմ կարո՞ղ ենք հանրային գրադարան գնալ, միսիս Մաքոլի։
Երկու ընկերները տնից դուրս եկան։
Հարցեր և առաջադրանքներ
1. Քո կարծիքով ինչո՞ւ էին Յուլիսիս Մաքոլին և Լայոնել Քեբոտը աշխարհի լավագույն ընկերները:
Նրանք լավագույն ընկերներ էին, որովհետև միշտ միասին էին լինում, իրար հասկանում էին նույնիսկ առանց խոսելու։
2. Ի՞նչ է սխալը: Ինչպիսի՞ սխալներ են լինում:
Սխալը այն է, երբ մարդը ինչ-որ բան ճիշտ չի անում։
3. Ի՞նչ էր պատրաստվում անել Լայոնել Քեբոտը, որպեսզի իրեն խաղից վռնդող ու նեղացնող տղաները զղջան:
Լայոնելը ուզում էր, որ երբ տղաները օգնության կարիք ունենան, ինքը օգնի նրանց։
4. Փորձի՛ր բացատրել այս հատվածը:
Լայոնելը ջուրը խմում էր մեծ հաճույքով, ինչպես փոքր երեխաները, որոնց համար ջուրը շատ համեղ և կարևոր բան է։
5. Ի՞նչ սխալ ես թույլ տվել, որի համար զղջացել ես:
Մի անգամ, երբ ես սովորում էի ուրիշ դպրոցում, այնտեղ շատ ջհայն ուսուցիչներ։ Իմ աչքը հաճախ ցավում։ էր Մի օր ես մոռացել էի իմ գրչատուփ է և ես վախեցա, որ ինձ շատ կբարկանան։ Ես ասացի, որ աչքս է ցավում, բայց իրականում իմ աչք է չէր ցավում։ Հետո մայրիկս եկավ, ինձ տարավ տուն։ Վերջերս ես պատմեցի նրան այս մասին, բայց նա ինձ չբարկացավ, նույնիսկ ծիծաղեց։ (Այդ ժամանակ ես առաջին դասարանում էի)
Մի փոքրիկ գյուղում, գարնան արևոտ մի օր, բոլորը պատրաստվում էին Զատկին։ Տները լցված էին թարմ հացի բույրով, իսկ խոհանոցներում մայրիկները ներկում էին գեղեցիկ ձվեր՝ կարմիր, կապույտ, դեղին։
Այդ ձվերից մեկը, փոքրիկ ու կարմիր, հանկարծ մտածեց.
— Ի՞նչ կլիներ, եթե ես կարողանայի խոսել…
Եվ հենց այդ պահին հրաշք տեղի ունեցավ։
— Բարև ձեզ, — շշնջաց նա։
Մոտակայքում խաղացող փոքրիկ աղջիկը՝ Մարին, կանգ առավ ու զարմացած նայեց ձվին։
— Դու՞ խոսեցիր, — հարցրեց նա։
— Այո, ես եմ, — պատասխանեց ձուն։ — Ես ուզում եմ պատմել, թե ինչու ենք մենք Զատկի ձվերը այսքան կարևոր։
Մարին նստեց ու ուշադիր լսեց։
— Մենք պարզապես ներկված ձվեր չենք, — շարունակեց ձուն։ — Մենք նոր կյանքի, հույսի ու վերածննդի խորհրդանիշ ենք։ Երբ մարդիկ մեզ կոտրում են ու ասում «Քրիստոս հարյավ ի մեռելոց», նրանք հիշում են, որ կյանքը միշտ հաղթում է։
Զատիկը հայերի մոտ տոնվել է ապրիլ ամսին՝ շատ ավելի վաղ, քան քրիստոնեությունն է։
Զատիկը նշում էին մենաք քրիստոնյաներ է։
Առաջին կիրակի օրը, որն ընկնում է մարտի 21-ից հետո մինչև ապրիլի 25-ը (35 օր) ժամանակահատվածի վրա։
Զատիկը հայերի մոտ տոնվել է ապրիլ ամսին՝ շատ ավելի վաղ, քան քրիստոնեությունն է։
Այն զատիկ է կոչվել ձմեռվանից գարունը զատելու առթիվ։
Սկիզբ է առնում հրեաների կողմից այսօր նշվող Պասեք տոնից, որի ժամանակ ըստ քրիստոնեական դավանանքի 1-ին դարում (ստույգ թվականը վիճելի է՝ 27-33 թթ. միջև ընկած ժամանակաշրջանում) Երուսաղեմում խաչվել և հարություն է առել Հիսուս Քրիստոսը։ Պասեքը հրեաների կողմից ինչպես նախկինում այնպես էլ այսօր տոնվում է ի նշան եգիպտական գերությունից ազատագրման և մասնավորապես Հին Կտակարանում նկարագրվող այն դրվագի, երբ Աստվածը նոխազի արյան միջոցով զատեց իր ժողովրդին եգիպտացիների վրա ուղարկված աղետից՝ անդրանիկ զավակների կոտորածից։
Часть 3
Все добежали до речки. А там стоял небольшой кораблик. В нём были Петух, Собака, Баран и Кот. Петух был капитаном, Собака – матросом, Баран – юнгой, а Кот – поваром.
– Остановитесь! – закричал Петух.
Но было уже поздно. Козлёнок прыгнул в кораблик, остальные за ним. Ох и испугался же Петух!
–Ку-ка-ре-ку! Помогите! Кораблик тонет! – закричал он. – Кто из вас умеет считать?
– Я умею, – сказал Козлёнок.
– Тогда посчитай всех нас поскорее! В кораблик может сесть только десять пассажиров.
– Скорее считай, скорее! – закричали все вместе. И Козлёнок начал считать:
– Один – это я, два – это Телёнок, три – это Корова, четыре – это Бык, пять – это Конь, шесть – это Свинья, семь – это Кот, восемь – это Собака, девять – это Петух, десять – это Баран.
– Ура Козлёнку! Урааа! – закричали все.
Пассажиры вышли на другом берегу. А Козлёнок остался работать на кораблике контролёром. Он стоит и считает пассажиров.
Задания:
Вспомним и напишем:
у коровы – телёнок
у гуся – гусёнок
у собаки – щенок
у курицы – цыплёнок
у лошади – жеребёнок
у свиньи – поросёнок
у кошки – котёнок
у утки – утёнок
у козы – козлёнок
Вопросы:
Кто научился считать?
Козлёнок.
Кого посчитал Козлёнок?
Он посчитал всех животных.
Кто не хотел, чтобы его посчитали?
Телёнок (и сначала другие животные).
Кем стал Козлёнок?
Козлёнок стал контролёром на кораблике.
Кто вам больше всего понравился? Почему?
Мне больше всего понравился Козлёнок, потому что он умный и умеет считать
Из данных слов составь предложения. Запиши их.
В конце каждого предложения поставь точку, восклицательный
или вопросительный знак.
1.может, Кораблик, только, выдержать, пассажиров, десять
2.вы, малышом, Почему, этим, бежите, за
3.сосчитай, нас, Тогда, поскорее, всех
4.остался, Козлёнок, на, контролёром, кораблике, работать
Спиши. Вместо точек напиши нужные буквы.
В кораблике были Петух, Собака, Баран и Кот. Козлёнок
остался работать на кораблике контролёрем. Он стоит и считает
пассажиров
Часть 2
Неподалёку гулял Бык.
– Почему вы бежите за этим малышом? – громко сказал Бык.
– А он нас считает! – заплакал Телёнок.
– Один – это я, два – это Телёнок, три – это Корова, четыре – это Бык. Один, два, три, четыре! – крикнул Козлёнок.
– Ой, он и тебя сосчитал! – снова заплакал Телёнок.
– Ну, это ему даром не пройдёт, – заревел Бык и вместе с другими побежал за Козлёнком.
– Куда вы спешите? – закричал Конь, увидев их.
– Мы бежим за Козлёнком, – ответила Корова.
– Он нас считает, – снова заплакал Телёнок.
– А кто ему разрешил? – заревел Бык.
– А как же он это делает? – спросил Конь.
– Очень просто, – сказал Козлёнок, – Вот так! Один – это я, два – это Телёнок, три – это Корова, четыре – это Бык, а пять – это Конь. Один, два, три, четыре, пять!
– Ой, он и тебя сосчитал! – заплакал Телёнок.
– Ну, погоди же! – закричал Конь и поскакал вслед за Козлёнком.
– Хрю-хрю-хрю! Куда это вы все? – спросила любопытная Свинья.
– Мы бежим за Козлёнком, – сказал Телёнок. – Он нас считает.
– А как он считает? – спросила Свинья.
– Очень просто! – воскликнул Козлёнок.
Один – это я, два – это Телёнок, три – это Корова, четыре – это Бык, пять – это Конь, а
шесть – это Свинья. Один, два, три, четыре, пять, шесть.
– Ой, он и тебя сосчитал! – заплакал Телёнок.
Ответьте на вопросы.
Ի՞նչ գիրք ես կարդում կամ արդեն կարդացել ։
Ես կարդացել եմ Վերջին երեխաները Երկրի վրա գիրքը, որի հեղինակը Մաքս Բրալիե է։
Քեզ դուր եկած ամենահետաքրքիր հատվածը կամ արտահայտությունը:
Ինձ շատ դուր եկավ այն հատվածը, երբ Ջունը համարձակորեն կռվում էր հրեշների դեմ և չէր վախենում։ Նա ցույց տվեց, որ կարող է լինել ուժեղ և ինքնուրույն։ Այդ հատվածը շատ հետաքրքիր էր։
Առանձնացրո՛ւ հերոսներին, նկարագրի՛ր և բնութագրի՛ր նրանց:
Ջուն — շատ խիզախ աղջիկ է, ինքնուրույն և ուժեղ, չի վախենում վտանգներից
Ջեք Սալիվան — գլխավոր հերոսն է, խելացի և հնարամիտ տղա, ով սիրում է արկածներ։
վինթ — շատ խելացի է, սիրում է ստեղծել տարբեր սարքեր և միշտ օգնում է ընկերներին։
Դիրկ — ուժեղ և համարձակ է, միշտ պատրաստ է պաշտպանել իր ընկերներին։
Գրի՛ր կարծիք կարդացածդ գրքի մասին:
Այս գիրքը շատ հետաքրքիր և զվարճալի էր։ Այն լի էր արկածներով, կռիվներով և հումորով։ Ինձ դուր եկավ, որ հերոսները միասին հաղթահարում էին բոլոր դժվարությունները։ Գիրքը նաև ցույց է տալիս, թե որքան կարևոր է ընկերությունը և փոխօգնությունը։ Ու սկսում եմ կարդալ այս գրքի շաուրնակություն է։
Ես այդքան էլ չեմ սիրում ֆուտբոլ բայց լինում է որ ես եղբայրի հետ նայում եմ։
Жил-был маленький козлёнок, который научился считать до десяти. Однажды он подошёл к озерцу и вдруг увидел себя в воде. Он удивлённо остановился и долго смотрел на себя.
– Раз! – сказал Козлёнок.
Это услышал Телёнок.
– Что ты делаешь? – спросил он.
– Я сосчитал сам себя, – ответил Козлёнок.
— Хочешь, я и тебя сосчитаю?
– Если это не больно, сосчитай, – сказал Телёнок.
– Это совсем не больно. Я – это раз, ты – это два. Один, два!
– Ме-е-е! Ма-а-ма! – заплакал Телёнок. – Козлёнок меня посчитал.
– А что это такое? – сердито промычала Корова.
– Я научился считать до десяти, – сказал Козлёнок. –
Вот послушайте: один – это я, два – это Телёнок, три – это Корова. Один, два, три!
– Ой, он и тебя сосчитал! – заплакал Телёнок.
Корова с Телёнком бросились на Козлёнка. Тот испугался и побежал по лужайке. А за ним – Корова с Телёнком.
Задания.
1.Вспомним, как называются мамы и детёныши.
бык, корова, телёнок баран, овца, ягнёнок
волк ,волчица ,волчонок петух, курица , цыпленок
слон,слониха , слоник козёл,козлица ,козленок
медведь,медведица, медвежонок кот, кошка, котенок
2. Вопросы:
